Ciągnie mnie na krańce Świata...

Ciezko bylo sie wydostac z miasta i dostanie sie do Bologn zajelo nam 5 godzin. Nasi hosci to studenci szkoly filmowej- pieciu przystojniakow ze hej!! Chodzilismy troche ogladac miasto, wieczorem zrobili wegetarianska kolacje i siedzielismy troche. Rano jeden z nich zrobil nam sniadanie o rany ale milo!! Teraz przyjechal kolejny gosc tak jak my- pisarz, nowelista z londynu. Ale kocham takie zycie!!
Jutro Rzym!!

W koncu we Wloszech! W miescie naszego przyjaciela Franco niestety bez niego. Misto przyjaznych ludzi i wspanialego hosta, ktory zabieral nas na kolacje i serwowal drinki. Enrice z wielkim sercem i wspanialymi historiami. Az smutno bylo jechac. Probowalysmy lokalnych napojow, pizzy cztery sery i tiramisu- ale musze przyznac ze to robione przez moja mame jest lepsze!!!

Nasz wiedenski host byl wspaniala osoba, zyjaca glownie strawa duchowa. Mieszkal na poddaszu, prad mial z akumulatora, a czesto nie mial go wcale dlatego nazwalysmy go "one candle men". Fascynat Indii, Jogi, zyjacy z pomocy spolecznej, czlowiek, ktory w zyciu chce "byc" a nie "miec". Cwiczyl z Julka joge i pokazal nam miasto. Bylo super!

Julek i Aldon, najlepszy wyjazdowy duet:)

Dzisiaj, zaraz ruszamy w kolejną podróż. Plecaki spakowane, cel obrany - wyjazd. Powrót dopiero 9 grudnia z Włoch. Będę pisała moje przygody!! Żegnajcie...na razie.

For many century Warsaw vibrated with Jewish life. Jews created here on independent, original culture, simultaneously being a part of the creation of the Polish culture. After the holocaust Warsaw (as many other cities and townships in) became the symbol of Jewish absence. It is but a new phenomenon, that life is now returning here. Jewish culture is making a comeback. More pictures => PHOTOS

Podróż do Grecji autostopem zajmuje 3-4 dni. Miałyśmy dużo szczęścia, wielu wspaniałych ludzi spotkałyśmy. Miałyśmy też niemiłe przygody, a było to tak....
Podróż z Polski zajęła nam cały dzień, nocleg w lesie na bagnach na Słowacji był stresujący - ale jak pisał mój znajomy Andrzej w lesie najbezpieczniej. Następny nocleg w Budapeszcie pod supermarketem. Trzeci dzień to autostop od granicy węgierskiej przez Serbię, Macedonię pod granicę albańsko- grecką. Tam zostałyśmy nad jeziorem Ohrid.

Potem była już tylko Grecja. Czasami nie miałyśmy co jeść- bo nie miałyśmy nigdzie sklepu. Autostop szedł łatwo. W górach przy granicy z Albanią pomogła nam border police- a jedna z policjantek powiedziała, że chętnie by z nami jechała!
Nad morzem było gorąco, ale było można jeść suflaki, figi i pomarańcze prosto z drzewa. Jeden grek zaprowadził nas na rajską plaże na wyspie Lefkada.


Następnie był pechowy stop z dwoma albańczykami, którzy mieli podejrzane intencje i nie chciei nas wypuścić z auta. Podstępem uciekłyśmy.
Objechałyśmy całą Grecję kończąc w Atenach, gdzie przygarnął nas koleś z autostopu. Było strasznie gorąco!!
W powrotnej drodze miły był nocleg na granicy macedońsko-serbskiej, w polu kukurydzy nad rzeczką.

A przed granicą węgierską felerny turecki tir, którego kierowca chciał nas zmolestować, a jak uciekłyśmy to nas gonił. Skończyło się policją i tym, że na sygnale zawieżli nas do granicy. Wczorajzy poranek był w Budapeszcie, a teraz siedzę już w domku. Nie ma słońca i ciesze się, że mamy pory roku i że mieszkam w tak cywilizowanym kraju

Ta fotka była nawet na stronie wiadomości Amsterdamu w internecie!

Ahhh co to była za impreza! Od kiedy tylko zobaczyłam plaże w Płocku wiedziałam, że muszę tam przyjechać na imprezę. Nie było tłumu, sami pozytywni ludzie i świetna muzyka!

Termin: styczeń 2009- na ile strczy pieniędzy i chęci.
Trasa: Meksyk, Gwatemeala i dalej na dół, potem dookoła Ameryki Połóudniowej, a i może zachaczając o Karaiby.
Standard: Spanie w namiocie, u życzliwych poznanych w ostateczności tanich pokojach.
Transport: Samolot z/do Polski, a na miejscu lokalne środki transportu, autostop jeśli da radę.
Koszty: Bilet lotniczy 3 tyś zł, a na miejscu szacuje że mniej niż 1 tyś zł miesięcznie.

Aby zrealizować wyprawę marzeń potrzebny mi tylko jeszcze przemiły towarzysz podróży!!
Ktoś chętny?
Piszcie śmiało!

Tym razem po Wdzie- zaczynającej się na Kaszubach, a potem przepływającej przez Bory Tucholskie. Śliczna, urokliwa i przede wszystkim bezpieczna rzeczka. Również towarzystwo wspaniałe. Byli rodzice, Paweł, Julia, Przemek i jesczse dużo fajnych osób.
To był najfajniejszy spływ i już czekam na następny!

Pojechaliśmy dzień wcześniej....


I dobrze się bawiliśmy...

Jedziemy juz w punkt kulminacyjny naszej podrozy. Piec dni balowania z czlonkami HC. Zapowiada sie swietna zabawa. Nasza przyjaciolka z Czech tez przyjedzie. Tak wiec do uslyszenia w przyszlym tygodniu.

We had so good fon on the camp. We met a lot of nice people. More than 1000 people was ther. Can you imagine more than 1000 friendly people in one place? Oh my i miss it already

Dluga to byla droga, ale bylo goraco, swiecilo sloneczko i spotykalysmy milych ludzi. Oj pocwiczylam swoj francuski na drogach.
Dojechalysmy do Brukseli i znowu bez noclegu, znalazlysmy internet i wyslalysmy wiadomosc do kolesia online, a on powiedzial WPADAJCIE!
Jutro tez tu zostajemy. Podoba mi sie Bruksela!

Z rana kupilysmy nasze ulubione czekoladki- te ktore przywozi tomek. Ale sie najadlysmy, szkoda, ze nie mozemy ich zabrac do polski. Przez 7 godzin chodzilysmy po miescie. Podoba mi sie bardziej niz Paryz, bo jest rownie ladne, a mniej zatloczone i wszyscy mowia po francusku.
Ze zlych wiesci to zdgubilam kolczyk z pepka i musialam kupic nowy,a do tego zarosla mi dziurka z jednej strony. No i moja karta do aparatu jest zablokowana wiec robie malo fotek i najgorszej jakosci.
Smutno bedzie opuszczac Belgie, tak sie tu milo zyje. Ceny przystepne, ludzie przemili. Jutro ruszamy na Niemcy, ale wczesniej po czekoladki

Oj wspaniale bylo wczoraj posluchac opowiesci takiego wielkiego autostopowicza! Wiecwor przy herbacie i ciasteczkach, zdjeciach i opowiesciach. Syn naszej hostki wraz ze swoja dziewczyna podrozuja jak Kinga i Chopin stopem po Amzryce Polodniowej. Widwialam zdjecia- wow!!
Wstalysmy po piatej i po sniadaniu pojehalismy- bo oni jechali do anglii. Zlapalysmy stopa i pojechalysmy zobaczyc zabytek unesko- Brugge- najpiekniejsze miasto podczas tego tripu!
Potem caly dzien staralysmy sie dotac do francji ale nam nie szlo wiec w koncu za 2 euro zlapalysmy tramwaj do granicy z Francja. Tam podwiezli nas juz francuzi. Nie bylysmy pewne czy nasz host bedzie i bylysmy gotowe na spanie pod mostem- nawet tam pilysmy winko i jadlysmy kanapki.
Ale jednak jestesmy u niego i jutro ruszamy dalej.
Moj francuski nie zardzewial jakby co
Xavier nasz host uraczyl nas wczoraj wisniowka i dwiema smiesznymi grami w ktore bawilismy sie do pozna! Okazalo sie tez ze uczy wychowania seksualnego 15 i 16 latkow. Wyedukowal tez nas pokazujac damska prezerwatywe i ide o zaklad ze nikt z was tego nie widzial!! Mam zdjecia ale nie chca mi sie zaladowac teraz.

Jestesmy w Belgii po przygoach z dziewczynami, ktore nas wiozly i zagubily droge co znaczylo 80km wiecej;
Potem nasz host okazal sie byc moze starym zboczencem- wszystkie znaki na niebie na to wskazywaly! Wiec ucieklysmy i znalazlysmy nowego.
Teraz po wegetarianskiej zupce chce nam sie spac. A hosci ruszaja na miasto- a nam jak zwykle chce sie tylko spac. Jutro ruszamy dalej a marzy nam sie noc na sklocie.....
Czy ktos to czyta?

My firnds tomorow I have a bus to Amsterdam there Julia will be. We gonna stay there 2 days, and after we are going hichhicking around Holand, Belgium, Nord France and Germany. We are going also to the Hospitality Club Beach Camp in Berlin for the end of our trip.

Może to wiosna której nie widać, a może nagły impuls czy przeczucie i moje kochanie zadecydowało się ruszać. Zostawić mnie samą na pastwę pracy magisterskiej i presji, że gdzieś tam na mnie czeka.
Kierunek nie jest znany jeszcze, a mi smutno…..
Na razie przyjeżdża do nas Mirka, u której byłyśmy na sylwestra w Pradze i pewnie pojedziemy gdzieś w Polskę….

Połączył nas wspólny los dzielony na pokojach Espace Kennedy w Pitiers we Francji....
Po 2 latach znowu w komplecie.

Wspaniale jest mieć takich znajomych, którzy gdy trzeba potrafią się zebrać i razem pobawić. Fajnie jest mieć takich znajomych, którzy są wyluzowani bardziej niż się sądziło i skłonni do wszelkich zabaw. Nie często mamy okazje się tak bawić.
Dzięki wam wszystkim za ten wieczór, było naprawdę super!

Jak zwykle zgodnie z planami mimo nie najlepszej pogody ruszyliśmy przed siebie.
Bieszczady to jedne z najdzikszych miejsc Polski, zasiedlane w XVI wieku. Często były one obietnicą lepszego życia, ogromne partie lasów, rudy metali czy ropa sprawiały że ludzie nie uciekali. Zniszczyli za to większość dzikości, którą błędnie wydaje nam się że tam odnajdujemy.
Bieszczady to miejsce gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Można poleniuchować nad wodą, albo z plecakiem wyruszyć na spotkanie dzikiej przyrody. Nam niestety pogoda nie sprzyjała, więc nasza podróż była swego rodzaju wybadaniem terenu.



Sanok

Sanok posiada niewątpliwie dwie zalety i jedną wadę. Zbiór obrazów Beksińskiego i Ikon wywiezionych ze starych cerkwi na Zamku oraz skansen to powody dla których warto się tutaj zatrzymać. Natomiast stare miasto wygląda jakby przed chwilą przeniesiono je z plastikowego świata Disneylandu.



Lesko

Lesko to miastko, które przed wojną w ponad 80% zamieszkane było przez Żydów. Miasto w którym czas się zatrzymał. Stare murowane kamienice i zamek z pewnością pamiętają życie kulturalne, które się w nim toczyło. Miasto było zawsze bardzo bogate, a mieszkańcy głównie handlowali węgierskim winem.
W Lesku znajduje się największy kirkut w Polsce i chyba najbardziej opuszczony. Poprzechylane płyty nagrobne świadczą o tragedii, która spotkała całe miasto (pod rozwagę polecam „Noc” Elie Wiesel , jak znikały takie miasta).




Za Leskiem w stronę Soliny znajduje się tzw. Kamień Leski, o którym pisze Fredro i Pol. Dobre miejsce dla amatorów wspinaczki (w ścianę powbijane haki), na romantyczny spacer raczej też.



Solina

Jeziora utworzone przez zaporę solińska ciągną się na 50km, a linia brzegowa jest najciekawsza w Polsce. W lato oblegana przez amatorów sportów wodnych, jednak kiepska dla bezpośredniego kontaktu z wodą. Znaczne SA bowiem różnicę w wysokości wody na jeziorze (nawet 1metr na dobę). Co oznacza odsłoniętą lepka glinę, lub zalane ścieżki spacerowe.



Cisna

Generalnie to mało jest w niej do oglądania. Na drogowskazie są Siedlce, a moi znajomi jeżdżą tam czasami (niestety nie chodzić po górach). Czy ktoś mógłby mi to wyjaśnić?




Ustrzyki Górne

Najlepsza baza wypadowa w góry. Mój faworyt! Senna miejscowość, gdzie nie docierają kłopoty i problemy zostawione gdzieś tam za plecami. Miejsce nieprzecietne to „Zajazd pod Caryńską”, gdzie podają boskie jedzenie. Obowiązkowo oscypki po bieszczadzku, pstrąg z pieczonymi ziemniakami i prawdziwa rewelacja- placki ziemniaczane z gulaszem z baraniny!
Do tego grzane wino, drewno w kominku i miłe towarzystwo opowiadające swoje historie. To wszystko w jednym małym, niepozornym miejscu.



Bieszczady to stare cerkwie, dzika przyroda i miejsca do których chce się wracać, bo rozumie się, że tak naprawdę nie widziało się jeszcze nic.
Mam nadzieję Krzysztof, że nie pogniewasz się za umieszczenie twoich zdjęć. Tak wyglądają Bieszczady, gdy się ma tyle szczęścia co ty….

Górny Śląsk to miejsce inne niż wszystkie w Polsce. Od XXIII aż do XX wieku pozostawał poza granicami naszego kraju. Ludność regionu miała oczywiste problemy z identyfikacją narodową co do dzisiaj pozostawia ślad. W spisie narodowym w 2002 roku 173 200 osób zadeklarowało narodowość śląską. Spis był jednak bardzo krytykowany i zapewne bardzo zaniżył rzeczywistą liczbę.
Ślązacy mają własny język (wpisany do rejestru języków świata i zarejestrowany w UE pod kodem ISO), własna kulturę i kuchnię . Również architektura miast jest niezwykła i mogąca zafascynować bez reszty.
Stare kopalnie, pozostałości fabryk, mające lata świetlności dawno za sobą kamienice.
To miejsce kontrastów, gdzie mieszkańcy walczą kolorami z otaczającą szarością.
Zapraszam was w podróż do Katowic.

Bogucice

Bogucice to miejsce tak ważne dla polskiego hip hopu jak warszawski Ursynów. To jedna z najstarszych dzielnic Katowic w której nowe bloki lat 70-tych przeglądają się w XIX wiecznych kamienicach.



Położony jest tutaj najstarszy cmentarz Katowic o którym można znaleźć wzmianki z XVI wieku.



Anioły

W minionych latach, gdy pyły z fabryk i kopalni osadzały się nawet na ubraniu od razu po wyjściu z domu anioły były oznaką czystości. Do dziś są obecne na Śląsku.



Kolory

Większość starych, ceglanych kamienic okna pomalowane ma na różne kolory. Często okna każdego pietra pomalowane są na inny kolor. Ślązacy również mieszkania malują na kolorowo. Na ścianach kamienic często widać kolorową farbę, co czasami jest dość abstrakcyjne.



Nikiszowiec



To najbardziej niezwykła dzielnica Katowic. Unikatowa ze względu na koncepcję i formę architektoniczną. Jest to osiedle wybudowane dla pracowników kopalni „Wieczorek” w latach 1908-15, 1920-24 według projektu braci Zillmannów. Składa się ono z 9 połączonych ze sobą kwartałów budynków i kościoła w środku. Jak dla mnie jedno z najwspanialszych miejsc w Polsce, wraz z autentycznymi mieszkańcami. Z dworca PKP można dojechać między innymi autobusami 12 i 30.



Galeria Szyb Wilson

Stary szyb kopalniany zaadaptowany na potrzeby galerii w 1998 roku. Ma na celu przybliżenie Nikiszowca do sztuki i sztuki do Nikiszowca (dlatego wstęp jest za darmo). Ogromna przestrzeń daje wielkie możliwości.



Grupa Janowska

To grupa malarzy amatorów zamieszkujących kiedyś osiedle Nikiszowiec, będąca ewenementem na skale światową!
Początki grupy sięgają lat 30. ubiegłego stulecia i założonej przez Teofila Ociepkę gminy okultystycznej, której jedną z form ekspresji było malarstwo. Po drugiej wojnie światowej twórcy gromadzą się w założonej przez Ottona Klimczoka świetlicy kopalni Wieczorek. W początkowym okresie, do 1956 ich twórczość spotykała sie z krytyką, jako odstająca od kanonu socrealizmu. Niewątpliwie duży wpływ na twórców wywarły okultystyczne poglądy Teofila Ociepki. Uważał on, że twórczość malarska jest Bożym posłannictwem i powinna przedstawiać problematykę zasadniczą, w tym istotny dla niego problem walki Dobra ze Złem. Traktowanie twórczości jako posłannictwa, mającego na celu wypełnienie misji w istotny sposób odróżnia członków - założycieli Grupy Janowskiej od innych twórców amatorów. Malarze spotykali się raz w tygodniu, w środy lub czwartki i przedstawiali ocenie kolegów swoje prace. Były one poddawane ich surowej krytyce, czasami skrytykowani twórcy na miejscu niszczyli swoje prace.



Osiedle Nikiszowiec i grupę malarzy można oglądać w filie Lecha Majewskiego „Angelus”, który gorąco polecam.

Więcej zdjęć na:
http://www.flickr.com/photos/12377770@N08/

Czasami był do NIEGO podobny. Dobrze zbudowany, przystojny artysta, nie wierzący w swoją sztukę. Pracował w dużej firmie twierdząc, że z tworzenia nie da się wyżyć.
Na ramieniu miał wytatuowane słońce, bo uważał je za najważniejsze w życiu.
Jak ON potrafił być czasami namiętny, sprawiając że czułam ciepło przepełniające mnie do ostatniego naczynka krwionośnego.
Był jednak poraniony, a ta różnica kładła cień na wszystkie podobieństwa. Potrafił nie kochać i być zimny jak alpejskie szczyty. Potrafił ranić tak głęboko, jak głęboko czułam jego pożądanie.
Nigdy nie powiedział że mnie kocha……


Zaczęłam znowu pisać, po raz kolejny inspirowana przez Olgę Tokarczuk.

She spent 4 months in animal shelter. Now she is my best friend. Zara....

Wszystko rozpoczęło się w Mylofie. Z wrażenia wstaliśmy o 6.30, parę godzin później przystojniak Dawid przywiózł kajaki. Wsiadłam z Julią i popłynęliśmy. Po kilkuset metrach, przestraszona rurami z wylewającą się wodą i tym, że kompletnie nie mogłam panować nad kajakiem postanowiłam nas ratować. Krzyknęłam Pawłowi, że się zamieniamy i dobiłam do brzegu. Czekałam i czekałam na Pawła , aż postanowiłam wskoczyć do wody i przychodować kajak do nich.
Z Pawłem już jakoś szło… do czasu. W pewnym Momocie nie mogłam już dalej płynąć i postanowiłam wysiąść w bagnie z pokrzywami mojego wzrostu. Tym sposobem powstała kajakofobia (która jeszcze chyba nie istnieje).
Tak więc resztę spływu ja spędziłam zwiedzając okolice po ścieżce przyrodniczej „szlak Brdy” (po brzegu oczywiście).
Po trzech dniach mama i Paweł pojechali do domu, a my z Julią zostałyśmy na polu namiotowym.

Tego samego dnia przypłynęła na noc duża grupa z wyjątkowo życzliwymi osobami. Cały wieczór przesiedzieliśmy przy ognisku i czymś na rozgrzewkę.

Następnego dnia ruszyłyśmy do Tucholi na spotkanie z Wiolą poznaną przez portal randkowy. Oprowadziła nas po mieście, poszłyśmy na piwko a potem pojechałyśmy na festyn i ognisko do Cekcyna. Niesamowite, bo poczułam się jakbym znała ją od lat! Niesamowicie pogodna dziewczyna!
W Cekcynie na Polu Namiotowym obsługiwane byłyśmy wspaniale, a na koniec właściciel powiedział, że takie piękne dziewczyny to za darmo!

Z Cekcyna ruszyłyśmy do Chojnic, gdzie mieszka chyba największy odsetek okolczykowanych i obtatuowanych ludzi w Polsce. Do tego dużo przystojniaków i niezłych lasek! Tam mogłabym mieszkać!

Dodam, że podróżownaie na stopa okazało się tak łatwe, że nigdy nie czekałyśmy ponad 15 minut!

Potem ruszyłyśmy dalej i na noc zatrzymałyśmy się w wiosce Kalisz nad malusieńkim jeziorkiem. Rozpaliłyśmy ognisko, które paliłyśmy pół nocy gadając jak zwykle o tym samym.
Rano ruszyłyśmy do Kościerzyny, gdzie spotkałyśmy się z Moniką (poznaną przez stronę Beaty Pawlikowskiej). Pochodziłyśmy po mieście i pogadałyśmy. Na noc zatrzymałyśmy się w Gołubiu, przy domku mojej cioci.
Wieczór przy drinkach na tarasie hotelowym, a potem… do namiotu!